ReadyPlanet.com
dot dot
dot
สมัครสมาชิก
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletWEBMAIL




เศรฐกิจพอเพียง

 



พออยู่พอกิน จึงมีอยู่มีกิน มั่นคง

ที่กล่าวกันมาก และได้ยินกันบ่อยในยุคนี้ คือ "เศรษฐกิจพอเพียง" หลายคนอาจเข้าใจแจ่มแจ้งดีแล้ว แต่เข้าใจว่าหลายคนอาจยังไม่เข้าใจ ไม่มีความชัดเจนว่า อะไร หรือ อย่างไรคือเศรษฐกิจพอเพียง

จะอยู่ จะทำมาหากิน จะทำมาค้าขาย จะดำเนินชีวิตไปอย่างไร จึงจะสอดคล้องกับสิ่งที่ว่านั้น หรือถึงจะกล่าวได้ว่า ได้ดำเนินชีวิต ได้ดำเนินการผลิต ได้ปฏิบัติให้สอดคล้องกับสิ่งที่เรียกว่า เศรษฐกิจพอเพียง เพื่อความหวังว่าจะเป็นอย่างที่มีการอธิบายกันว่า จะได้พบกับชีวิตที่ดี ที่เป็นสุขและพัฒนาก้าวหน้าขึ้นมา

หลายๆ คนได้พยายามให้คำอธิบายที่อาจคล้ายคลึงกัน แต่ขณะเดียวกันย่อมมีส่วนที่แตกต่างกันไปตามความเข้าใจของตน หรือตามที่ตนได้รับฟังมา

เพื่อไม่ให้สิ่งนี้เป็นเพียงพูดแล้วรู้สึกดีที่ได้กล่าวถึง และฟังดูดีเมื่อได้รับฟัง แต่ไม่สามารถจับต้องได้ ไม่สามารถทำตามได้

เทคโนโลยีชาวบ้าน ดำเนินการบอกเล่าเรื่องราวของการดำรงชีวิต การประกอบอาชีพด้านการเกษตรมาตลอด โดยมีชีวิตจริงๆ มีตัวอย่างจากการประกอบอาชีพจริงๆ ที่มีตัวตนเป็นผู้บอกเล่า เป็นตัวอย่างที่มีชีวิต อันจับต้องได้ สอบถามและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ มาสู่การรับรู้อย่างต่อเนื่องเกือบ 20 ปี

เราพบตัวอย่างจากชีวิตจริงมากมาย หลากหลายรูปแบบที่อาจกล่าวได้ว่า เป็นการดำเนินการอย่าง พออยู่พอกิน อย่างพอเพียง อย่างรู้ประมาณ

ด้วยความตั้งใจจริงและขยันขันแข็งในการทำการงาน หลีกเลี่ยงอบายมุขทั้งหลาย ด้วยความรู้จักกิน รู้จักประหยัดอดออม รู้จักหารายได้ รู้จักเก็บหอมรอมริบ รู้จักใช้จ่ายในสิ่งที่จำเป็น ไม่มีหนี้สิน ชีวิตเหล่านั้นจึงราบรื่น เจริญก้าวหน้า และเติบโตมาตลอด

ไม่ว่าสภาพเศรษฐกิจของโลกจะเป็นเช่นไร ไม่ว่าสภาพเศรษฐกิจของประเทศจะตกต่ำเพียงไหน แต่หลายชีวิตที่จัดการตนเองได้ดังว่านั้น ต่างไม่เดือดร้อน ไม่เกิดความเสียหาย หรือแม้จะเสียหายก็ไม่ร้ายแรง และบรรเทาไปได้ด้วยความตั้งใจจริงที่มีในระยะเวลาไม่นานนัก

กล่าวได้หรือไม่ว่า เหล่านั้นคือส่วนหนึ่ง หรือรูปแบบหนึ่งของการมีชีวิตการใช้ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง

รู้ว่าตัวเองนั้นมีกำลังที่จะหาและมีรายได้เท่าไร รู้ว่าตัวเองจะจัดเก็บออมสิ่งที่หาได้วันนี้ ไว้เผื่อโอกาสข้างหน้าที่หาไม่ได้ และไม่มีเรี่ยวแรงที่จะจัดหาได้อีกจำนวนเท่าไร เพื่อให้มีชีวิตต่อไปได้ด้วยดี รู้ว่าตัวเองจะมีรายจ่ายที่จำเป็นเท่าไร

ใครที่ไม่เคยรู้ หากว่าได้อ่าน เทคโนโลยีชาวบ้าน ย่อมจะต้องได้เรียนรู้จากชีวิตจริงๆ เหล่านั้น

ใครๆ ที่ตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยคิด ไม่เคยไตร่ตรองถึงเรื่องราวเหล่านี้ หากแต่ใช้จ่ายและโลดแล่นไปตามกระแสความเชี่ยวกรากของน้ำอันหมายถึงสภาพเศรษฐกิจทุนนิยม ที่มีการโฆษณาประชาสัมพันธ์ มีการใช้กลยุทธ์ทางการตลาดมาเพื่อหลอกหล่อผู้บริโภคอันหมายถึงประชาชนทั่วไปให้บริโภคให้มากๆ คงเดือดร้อน แทบจะเอาตัวเองไม่รอดในกระแสความเชี่ยวกรากอันนั้น เพราะมาถึงปัจจุบันนี้มีหนี้สินท่วมตัวท่วมครอบครัวจนแทบจะสำลักกันทั้งบ้านไปแล้ว

การที่จะมาเริ่มต้นใหม่ด้วยการจัดการกับชีวิต และการดำเนินกิจการต่างๆ ให้สอดคล้องกันกับสิ่งที่เรียกว่า ความพอดี ความพอเพียง หรือความพอประมาณในการมีชีวิตในทันทีทันใดอาจเป็นเรื่องยาก บ้างอาจถึงกับกล่าวว่าคงทำไม่ได้ ไม่มีทางที่จะดำเนินชีวิตแบบนั้นได้

แต่จริงๆ แล้วทำได้

ทบทวนดูเถิด เราจะพบว่า มีสรรพสิ่งมากมายที่ไม่จำเป็นในชีวิต แต่ถูกซื้อหามา ถูกใช้จ่ายไปเพื่อแลกมันมาทั้งๆ ที่ยังไม่จำเป็น เหล่านั้นเป็นรายจ่ายที่ตัดไปได้ จัดการไม่ให้มันเกิดขึ้นได้ เมื่อไม่ใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่จำเป็นเหล่านั้นก็ไม่ต้องควักสตางค์ออกไป

ถ้าทบทวนดูดีๆ พิจารณาอย่างรอบคอบ อาจจะพบว่ามีรายจ่ายที่ไม่จำเป็นจำนวนมหาศาล อาจจะมากกว่ารายจ่ายที่จำเป็นเสียอีก

ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่สร้างขึ้นด้วยสองมือของเราเองได้ ผลิตเองได้ ดัดแปลงหรือพัฒนาขึ้นมาเองได้ก็จะยิ่งประหยัดรายจ่ายไปได้อีกจำนวนมาก

ย้อนกลับมาดูรายได้ของเรา มีรายได้ หรือมีความสามารถหารายได้มามากน้อยเท่าไร สิ่งนี้เราล้วนรู้ตัวเราดี เมื่อคำนึงถึงส่วนนี้ประกอบกับการใช้จ่าย ย่อมจะทำให้สามารถหยุดยั้งความฟุ่มเฟือยลงไปได้

หากทำเช่นนี้ได้ย่อมสามารถทำให้ชีวิตไม่ติดลบ คือไม่มีรายจ่ายมากกว่ารายได้ และกลับกลายเป็นมีรายได้มากกว่ารายจ่ายได้ในที่สุด

ปลูก เลี้ยง และค้าขายได้เท่าไร ต้นทุนเท่าไร สามารถใช้แรงงานทดแทนลงไปในต้นทุนส่วนใดได้บ้าง สามารถระดมสรรพกำลังภายในครอบครัวมาแก้ไขปัญหาใดได้บ้าง เหล่านี้หากได้ทบทวนอย่างรอบคอบ อย่างจริงจังแล้วเชื่อว่าจะช่วยได้

ใครๆ อื่นที่เอาชนะความยากจนได้ เอาชนะความมีหนี้มีสินได้ล้วนทำแบบเดียวกันนี้เอง

รู้จักกิน รู้จักใช้ รู้จักจ่าย รู้ประมาณตน ย่อมสามารถอยู่ได้อย่างดี อย่างชนิดที่เรียกว่า พออยู่ พอกิน พอเพียง และสามารถเติบโตได้อย่างมั่นคงอย่างแน่นอนทีเดียว

ลองดูเถิด เริ่มต้นเร็วขึ้นหนึ่งก็สำเร็จเร็วขึ้นอีกวัน ถ้าผัดวันประกันพรุ่งไป ความสำเร็จ หรือความเป็นจริง หรือความเป็นไปได้ คงจะต้องเลื่อนช้าออกไปอีกวันเช่นกัน


หน้า 1/1
1
[Go to top]



Copyright © 2010 All Rights Reserved.